No Kill begint met de beslissing dat het doden van dakloze dieren geen acceptabel middel is om het probleem van de zwerfdieren op te lossen.


Wat is een No Kill Ambassadeur en hoe begin je met het invoeren van No Kill?

Elke persoon kan de strijd aangaan om een asiel het No Kill beleid te laten gaan voeren, al helpt het natuurlijk wel als achter die persoon een grote organisatie staat.
Toch kan de klus ook geklaard worden door een actiegroep die gevormd wordt door slechts enkele gelijkgestemde personen en die alleen wordt opgericht voor de duur van de actie.
Mensen of organisaties kunnen zich inzetten om asiels, overheidsinstanties en andere organisaties aan te sporen te (gaan) werken volgens de No Kill methode en daarmee talloze dierenlevens redden. Deze mensen moeten ook bereid zijn praktische hulp te bieden gedurende het hele omschakelingsproces.
Wij noemen voorlopig deze mensen No Kill Ambassadeurs.


Wat is de taak van de No Kill Ambassadeurs?

Ambassadeurs van No Kill zullen een aantal kwaliteiten moeten hebben.
Ze moeten natuurlijk verstandig zijn, veel geduld hebben, maar ook vastberaden zijn door te gaan op de ingeslagen weg. Het zal meestal niet gemakkelijk zijn, en vaak zullen heilige huisjes omver moeten worden gehaald.
Met een gerichte aanpak kan echter wel veel bereikt worden.

Laten we eens kijken hoe onze ambassadeurs te werk zullen moeten gaan. De No Kill methode noemt daarvoor de volgende stappen.

• Stap 1: Informeren
  De ambassadeur zal duidelijk moeten maken wat hij/zij precies wil gaan veranderen en hoe. Hij/zij zal de juiste boodschap aan de juiste personen/instanties moeten geven.
  
  Er zal in de boodschap nadruk moeten worden gelegd op de volgende aspecten c.q. voordelen van het No Kill beleid.
  
  Het redden van dierenlevens
  Met cijfers aantonen dat een goed TNR (Trap Neuter Release) beleid dierenlevens redt.
  
  Belang voor de volksgezondheid
  Met cijfers en voorbeelden aantonen dat beten of ziektes als rabiës, minder voorkomen als er een goed TNR beleid is.
  
  Financieel voordeel
  Aantonen dat No Kill kostenbesparend werkt.
  
  Het is niet alleen belangrijk welke boodschap wordt gebracht en aan wie, maar ook DOOR WIE de boodschap wordt gebracht. Het zal voor bijvoorbeeld een dierenarts gemakkelijker zijn om overleg te voeren met andere dierenartsen, dan met iemand zonder medische achtergrond.
  
  Door positief te spreken over behaalde resultaten in vergelijkbare situaties en door hulp aan te bieden bij het realiseren van een No Kill programma, kan een goede sfeer voor overleg worden gecreëerd.
  

• Stap 2: Onderhandelen
  Presenteer de plannen voor een succesvol No Kill beleid. Maak inzichtelijk wat u precies beoogt.
  Maak duidelijk welke programma's u in gedachten heeft om uw doel - een No Kill gemeenschap bouwen - te bereiken.
  
  Programma om adoptiekansen te vergroten
  Ruimere openingstijden, dus ook 's avonds en in de weekends. Biedt ook dieren aan op andere lokaties dan in het asiel.
  
  Programma voor samenwerking
  Stimuleren van de samenwerking met dierenbelangenorganisaties.
  
  Vrijwilligersprogramma
  Programma voor het werven van vrijwilligers voor socialisatie van dieren, het zoeken van adoptiegezinnen en het helpen bij de werkzaamheden in het asiel.
  
  Opvang-netwerk
  Programma voor het opzetten van een netwerk voor de opvang van pasgeboren dieren, van gewonde of getraumatiseerde dieren en alle andere dieren die extra aandacht en verzorging nodig hebben.
  
  Medische en gedragsprogramma's
  Programma voor het behandelen van medische en gedragsproblemen.
  
  TNR
  Programma voor goede castratieprojecten m.b.t. zwerfdieren.
  
  Castratieprogramma
  Programma voor het tegen een laag tarief en op grote schaal aanbieden van castraties aan huisdiereigenaren en voor asieldieren vóór adoptie.
  
  Begeleidingsprogramma
  Programma voor het begeleiden van huisdiereigenaren bij medische of gedragsproblemen van het dier. Dit om te voorkomen dat dieren zullen worden afgestaan.
  
  Een goed verzorgd asiel
  Programma's voor het schoonhouden van het asiel, voor adequate medische zorg, voldoende afleiding en beweging voor de dieren en een socialisatieprogramma.
  
  Bij elk van deze programma's moet het belang ervan voor de dieren EN voor de mensen worden benadrukt. Er kunnen voorbeelden worden gegeven van geslaagde projecten, een planning worden gepresenteerd voor de invoering van de diverse onderdelen van het programma en de beoogde resultaten en afspraken worden gemaakt voor evaluatiemomenten. En natuurlijk wordt altijd hulp aangeboden bij de omschakeling naar een No Kill gemeenschap.
  
  De ambassadeur blijft professioneel, positief en hulpvaardig, ook als er geen medewerking wordt verleend. De ambassadeur probeert in overleg te blijven en zoekt de knelpunten. De ambassadeur zorgt dan voor een "whitepaper", zodat de plannen tastbaar worden. Dit "whitepaper" kan ook worden gebruikt bij publieke acties wanneer medewerking  ondanks alle pogingen uitblijft.
  
  
• Stap 3: Bereid u voor op de strijd
  Sommige asiels / overheden zijn niet geïnteresseerd in veranderingen, ook niet als het veranderingen ten goede zijn. Vaak is het gemakkelijker om op de oude voet door te gaan dan om nieuwe wegen in te slaan. Daarbij komt ook dat men geconfronteerd wordt met eigen falen in het verleden, indien blijkt dat de nieuwe manier ontelbare dierenlevens redt.
  
  Als er ondanks de stappen 1 en 2 nog steeds geen bereidheid is om het asiel het No Kill beleid te laten gaan voeren, wordt het tijd om het grote publiek in te schakelen om aan te dringen op een ander beleid in het asiel of zelfs op een andere leiding.
  
  Als basis voor te voeren acties kan het "white paper" dienen uit stap 2, uitgebreid met de volgende informatie:
  Een kostenvergelijking die aantoont dat No Kill goedkoper is dan het huidige beleid.
  Uitleg over hoe No Kill in het voordeel werkt van volksgezondheid en veiligheid.
  Vergelijking van de resultaten van het genoemde asiel met die van No Kill asiels.
  Aantallen gedode dieren.
  De programma's die zijn aangeboden ter verbetering, maar die geweigerd zijn.
  Verslag over de vergeefse pogingen die gedaan zijn om het asiel te laten meewerken.
  Verklaringen van mensen die slechte ervaringen hebben met het asiel.
  
  
• Stap 4: Vecht
  Als het whitepaper in orde is wordt het tijd dit te gaan verspreiden. Stuur het naar zoveel mogelijk invloedrijke personen. Rechters, acteurs, politici, directeuren van bedrijven. Het hoeven niet eens mensen te zijn die bekend staan om hun diervriendelijkheid. Hoe meer mensen uw verhaal kennen, hoe eerder er resultaat zal worden geboekt. Deze mensen zullen het publiek op uw hand kunnen krijgen.
  
  Andere acties kunnen zijn:
  Bezoek Raadsvergaderingen, meestal is er wel de gelegenheid een kort woordje te doen.
  Vraag de gemeente een onderzoek in te stellen en biedt uw hulp daarbij aan.
  Vraag de gemeente een adviesgroep vanuit de bevolking samen te stellen.
  Vraag de gemeente een financieel adviesbureau een kostenvergelijking te laten maken van het huidige beleid met het No Kill beleid.
  Zoek een journalist of krant met hart voor uw zaak. Honden en katten spreken de lezers altijd erg aan. Een verhaal over een asiel dat talloze dieren doodt zal zeker de aandacht trekken.
  Indien nodig, kunnen dierenbelangenorganisaties en individuele burgers aandringen op aanpassing van de wetgeving.
  
  Het gevolg van uw acties zal zijn dat het beleid van het asiel wordt verbeterd, dat er een No Kill beleid zal worden gevoerd, of, in het uiterste geval, dat de leiding van het asiel zal worden vervangen.
  
  
• Stap 5: Opnieuw opbouwen
  Als het doel eenmaal is bereikt, moet ervoor gezorgd worden dat er geen terugval komt, door bijvoorbeeld personeelsverloop in het asiel.
  
  De volgende zaken zijn belangrijk om terugval te voorkomen:
  Zoveel mogelijk succesverhalen in de openbaarheid brengen.
  Bekendheid blijven geven aan de gebruikte programma's voor TNR, adopties, castraties e.d.
  Zorgen dat cijfers die de positieve resultaten bewijzen, steeds inzichtelijk en voorhanden blijven.
  De aandacht van de media vast blijven houden.
  Maar vooral: blijven vechten tegen de oude manier van denken.