No Kill begint met de beslissing dat het doden van dakloze dieren geen acceptabel middel is om het probleem van de zwerfdieren op te lossen.
De volgende personen/organisaties ondersteunen de visie van No Kill Europe en streven samen naar een diervriendelijke wereld.
Wilt u ook ons logo met een link naar de No Kill website plaatsen op een duidelijk zichtbare plaats op uw eigen website? Laat het ons weten op en wij zullen graag een link naar uw website hier plaatsen. Het zou fijn zijn als u zich voorstelt aan de bezoekers van deze website door te vertellen wat u zoal doet en bij voorkeur ook uw mening over No Kill. De enige voorwaarde die wij stellen is dat u en/of uw organisatie ernaar streeft te werken volgens het No Kill principe dat geen gezonde en/of (her)plaatsbare dieren zullen worden gedood.
Niet alleen organisaties maar ook particulieren kunnen als No Kill Supporter op deze pagina worden vermeld en u hoeft ook niet per se een eigen website te hebben of een website die over dieren gaat. IEDEREEN wordt van harte uitgenodigd zich samen met ons in te zetten voor een diervriendelijker wereld. Mail naar en ook uw verhaaltje met een korte uitleg waarom u de No Kill gedachte ondersteunt, zal hier worden geplaatst.
Toen ik op zoek ging naar m'n eerste hond wist ik het al: het moet een asielhond zijn! Redenen voor mij vormden onder meer dat er al genoeg honden waren, dat asielen overvol zaten en dat ook asieldieren recht hadden op een goed thuis en tweede kans. Bovendien wilde ik de fokkers (en zeker de broodfokkers) niet steunen. Dit is altijd zo gebleven: alle honden kwamen uit het asiel. Jacky, mijn vrouw, en ik komen al jaren in Spanje en medio 2005 adopteerden wij een Spaanse zwerfhond, naast onze Zutphense asielhond. Tijdens ons eerstvolgende bezoek aan Spanje zijn we toen gaan kijken waar onze Boca 4 jaar gezeten had ........ De gruwelijke ervaringen van een paar bezoekjes aan wat asielen en perreras maakten dat we besloten alles te gaan doen wat in onze macht ligt om deze dieren te helpen. De omstandigheden waarin deze honden 'leven' en de manier waarop met zwerfdieren wordt omgegaan, was een vreselijke ervaring die ons de ogen opende.
Na een tijdje voor een organisatie te hebben gewerkt, besloten we in september 2006 om een eigen stichting te beginnen. Hierbij wilden we niet alleen de achterkant van de problematiek aanpakken (het opvangen en herhuisvesten), maar ook aan de voorkant iets doen. Dit laatste in de vorm van voorlichting, educatie maar ook streven naar passende wet- en regelgeving. Loesje werkte mee door ons toestemming te geven voor hun slogan op onze folder: "het is gewoon lekkerder dweilen als je weet dat ondertussen tenminste iemand probeert de kraan te repareren".
Voor ons is No Kill een logische stap en een absoluut onderdeel van "het repareren van de kraan". Het kan wezenlijk én duurzaam bijdragen aan het oplossen van de problematiek rondom zwerfdieren en overbevolking in asielen en opvangcentra. Ik hoop dan ook van harte dat deze methode breed geadopteerd gaat worden. Dit kan dan gaan leiden tot reductie van het dierenleed, een einde aan het nodeloos afmaken van dieren in asielen en aan het uitsluitend oplossen aan de achterkant. We blijven met No Kill niet langer dweilen met de kraan open. Als stichting HzH hoefden we niet lang na te denken: No Kill Europe krijgt onze steun!
Stichting Podenco in Nood is een kleine organisatie die zich al jaren inzet voor het welzijn van buitenlandse zwerfhonden en in het bijzonder de podenco, de ultieme jachthond die jaagt op gezicht, gehoor en neus. De kat-aaphond die vanuit stilstand over een muur van 2 meter hoog kan springen. Een hond met een uniek zacht mensvriendelijk karakter. Veelal worden deze honden aan het einde van het jachtseizoen op een walgelijke manier afgedankt, mishandeling, ophanging, achter een auto aanslepen is nog steeds schering en inslag. De podenco die wel weet te ontsnappen is niets beter af en overlijdt vaak ten gevolge van uitputting en honger. Gelukkig worden er sommigen gevonden, weer opgelapt en herplaatst door podenco-organisaties. Al deze honden worden uiteraard gecastreerd. Echter blijven er ook grote aantallen levenslang in een asiel.
Het No-Kill project sprak ons niet alleen aan vanwege het castratiebeleid, maar vooral vanwege het informatieve karakter en het voorlichtingsidee. Echter als meest belangrijke punt zie ik de wil achter dit project dat organisaties zich kunnen aansluiten bij dit beleid en gezamenlijk aan de grote zwerfhondenproblematiek kunnen werken. Dit is uniek te noemen in hondenland want dit is het idee van SAMEN STERK. Van gedachten wissselen, projectervaringen kunnen uitwisselen. Samen sterk voor de zwerfdierenproblematiek !
Namens Podenco in Nood ondersteunen wij daarom van harte de No Kill-organisaties.
Een begin is gemaakt en daar zijn wij heel erg blij mee !
In het verleden zijn mijn man en ik veel betrokken geweest bij het probleem van de galgo’s en greyhounds in Spanje. Uiteraard word je dan ook geconfronteerd met de vele andere rassen cq kruisingen die op straat rondlopen zonder baas en de problemen die daarmee gepaard gaan.
Hoewel er vele goede initiatieven zijn om het probleem van de zwerfdieren aan te pakken, lijkt het vaak op dweilen met de kraan open.
Toen we in 2006 in contact kwamen met de Franse stichting Respectons die oa in Servië een opvangcentrum heeft waar 400 honden worden opgevangen, hoorden we de vreselijke verhalen over gemeentelijke asielen waar honden een gruwelijk lot wachtte. Honden die door dierenorganisaties gesteriliseerd en gevaccineerd waren, honden waarvan de gemeente had toegezegd dat ze niet afgemaakt zouden worden, honden die ondanks dat toch opgesloten zaten met velen in veel te kleine kooien zonder eten of drinken alwaar ze op hun einde zaten te wachten. Dat deze situatie niet alleen in Servië bestaat maar ook in vele andere Europese landen is een gruwel die ieder logisch denken te boven gaat.
Toen Jeanette mij dan ook enige tijd geleden benaderde over de stichting No-Kill en me vertelde over wat dit inhield, was ik gelijk enthousiast. De aanpak van zwerfdieren kan en mag niet alleen bestaan uit het naar Nederland halen van deze honden, bovendien is daar geen beginnen aan. Een terdege aanpak zoals duidelijk uitgelegd op de site van de stichting No Kill Europe is een eerste stap en zal hopelijk in de toekomst leiden tot een vermindering van het aantal zwerfdieren op de straat en een vermindering van het nodeloos afmaken van dieren in asielen.
Daarom ondersteunen wij de Stichting No-Kill Europe.
De Refúgio dos Burros oftewel Donkeys Sanctuary is gelegen in Estombar, Algarve, Portugal. Het Asiel is opgezet door Peter Lander en Nan Richardson in 1992. In dit asiel werken Peter, Nan, Nora, Rollo, Indra en Valerie.
De Refúgio herbergt zo'n 20 (muil) ezels, ca. 104 honden en pakweg 35 katten. De Refúgio wil het liefst de honden en katten in Portugal zelf plaatsen maar natuurlijk blijven er een best wel veel hangen. De Portugezen vinden pups van 3, 4 maanden al te oud en een heel enkel keertje worden er dus honden naar Nederland of Duitsland overgebracht, naar gerenommeerde en door ons doorgelichte organisaties die de dieren bij gezinnen herplaatsen.
De aantallen variëren natuurlijk sterk want zowel honden en katten en zelfs ook ezels worden geplaatst en er worden nieuwe dieren bij ons gebracht of we halen ze op(ezels).
Alle dieren die op de Refúgio dos Burros verblijven worden onmiddellijk gecastreerd of gesteriliseerd zodat voortplanting niet meer tot de mogelijkheden behoort.
Er worden bij ons net geboren dieren gedumpt en er gaan er, na een heerlijk leven dood. Zieke dieren worden gediagnosticeerd door de dierenarts en op de Refúgio behandeld.
Met het door Mirjam Scholte † opgezette Adoptie op Afstand project op http://www.refugiodosburros.nl/ krijgt de Refúgio wat meer financiële armslag.
Tweemaal per jaar wordt er een sterilisatie campagnes voor katten gehouden dit al vanaf 1996. Hierbij worden katten van arme gezinnen geholpen en zijn er een behoorlijk aantal vrijwilligers ingezet om straatkatten te vangen. Dit jaar zijn er met deze twee campagnes 247 katten geholpen. Eén van de katten was er heel slecht aan toe (aids) en om verder lijden te voorkomen hebben de artsen besloten te euthanaseren.
Tijdens een door de Refúgio dos Burros gecoördineerde, door Firma Booij uit Nederland betaalde en door dierenkliniek Solvet uitgevoerde, drie maanden lange campagne, zijn er 130 teven gesteriliseerd.
Alle dieren die bij de Refúgio worden gebracht worden op kosten van de Refúgio geholpen, wat een zware druk legt op de financiële situatie van de Associação Refúgio dos Burros.
De baten van de stichting komen uit de inkomsten van twee tweedehands winkels, giften en schenkingen, collectes, legaten, erfenissen en het geld wat binnenkomt van Adoptie op Afstand.
Als u bovenstaand stukje hebt gelezen kunt u vast wel daaruit opmaken wat onze visie is op NO KILL EUROPE
In 2000 kwam ik voor het eerst in de Bosnische stad Tuzla. Ik ging erheen om de mensen daar te helpen met Reiki, ze te troosten en een luisterend oor te bieden. De sporen van de oorlog waren overal. Het land was stuk, de bevolking nog kapotter. Overal waar je keek zaten de kogelinslagen nog in de huizen. Het was een puinhoop. De mensen waren zo getraumatiseerd dat ik niet veel voor ze kon doen. Dat was moeilijk te accepteren want bij zoveel ellende wil je helpen.
Als hondenliefhebber viel me al vanaf het moment dat ik een voet in Bosnië zette het enorme aantal zwerfhonden op. Ze bevolkte de straten op zoek naar eten en een beetje aandacht en liefde. Vele van hen waren ziek en verminkt. De oorlog had hun baasjes afgenomen en er was niemand die zich om hen bekommerde. Sterker nog, ze werden gezien als een lastig probleem. En problemen kun je oplossen moet de Bosnische regering gedacht hebben toen ze jagers ging inzetten om de straathonden af te schieten of zo gruwelijk te verminken dat ze een langzame en pijnlijke dood stierven. Een gebed zonder eind omdat de honden niet gesteriliseerd of gecastreerd zijn, waardoor de populatie zwerfhonden net zo hard weer aangroeit. Ik kon mijn ogen niet sluiten voor de barbaarse methodes van de Bosnische regering en besloot me in te zetten voor de straathonden van Tuzla. Ik richtte Stichting Dierenopvang Bosnië (SDB) op en ondersteunde vanaf dat moment o.a. het asiel in Tuzla.
Een paar keer per jaar gaan we met vrijwilligers, waaronder een medisch team, naar Bosnië om honden te steriliseren en castreren. Maar het probleem houdt niet op aan de poorten van het asiel. Eén van de doelstellingen van SDB is dan ook het terugdringen van het aantal straathonden en het stoppen van de wrede praktijken van de Bosnische jagers. Dat kan alleen maar door de mentaliteit van de bevolking te veranderen maar nog belangrijker sterilisatieprogramma's op te zetten voor de honden op straat. Alleen op die manier kan het probleem structureel en dierwaardig aangepakt worden. SDB is dan ook heel erg blij met een organisatie als No Kill Europe. Deze organisatie is een duidelijke stem naar regeringen en landen die nog zo primitief zijn dat ze dieren doden in plaats van hun leven te respecteren en naar permanente oplossingen zoeken voor de wildgroei aan zwerfdieren. Ik roep alle organisaties die zich inzetten voor het welzijn van dieren op om als één front achter No Kill Europe te staan. Samen staan we sterk en streven we hetzelfde doel na: het aanpakken van de enorme aanwas van dakloze dieren op een verantwoorde en diervriendelijke manier.
Kattenbescherming Nederland, een rusthuis voor katten waar, wanneer ze om welke reden dan ook, niet meer gewenst zijn, hun oude dag mogen slijten en waar voorlichting wordt gegeven, je diverse winkeltjes kunt vinden, zoals: een dierenspeciaalzaak, dierenkliniek, kattenhotel, kattencadeauwinkel, kattenmuseum, kattenexpositie/atelier, kattenworkshops, etc.
Stichting ActieZwerfhonden zet zich in voor de zwerf- en asieldieren in Turkije en dan m.n. Istanbul.
Zij doet dit o.a. door het promoten van TNR.
De door ons ondersteunde organisaties werken met de No Kill methode.
Vraag bij de methode is echter nog steeds hoe die toe te passen op gemeentelijke asielen waar tienduizenden dieren onder erbarmelijke omstandigheden leven.
Een quote van jullie website "Niet alle (Europese) shelters die zichzelf "No Kill Shelter" noemen gaan verder dan het "niet doden" van dieren en ze houden zich lang niet allemaal bezig met andere belangrijke zaken zoals een goed programma voor castratieprojekten en adopties. Het gevolg hiervan is overvolle asiels die een hel worden voor de daar gehuisveste dieren. Er komen immers alleen maar steeds meer dieren bij......".
Het leven in dit soort asielen is o.i. erger dan de dood.
In Turkije zijn de plaatselijke overheden wettelijk gehouden aan het oplossen van de zwerfhondenproblematiek d.m.v. TNR, echter de honden worden (als ze het voortraject al overleven) veelal niet teruggeplaatst in hun oorspronkelijke omgeving. Het gevolg hiervan is uitgehongerde ontheemde dieren in de bossen en langs snelwegen en in de wijken waar de honden gevangen zijn geen afname van het aantal zwerfhonden, omdat de vrijgekomen plekken door nieuwe honden worden ingenomen.
Om een eind te maken aan deze wanpraktijken heeft het EHDKD een rechtszaak tegen de gemeente Istanbul aangespannen.
Twee organisaties die sinds jaar en dag al met No Kill en TNR werken zijn het EHDKD en het SHKD in Istanbul.
Echter, om te slagen moet TNR minimaal regionaal toegepast worden. Het op kleine schaal toepassen is zinloos, omdat dieren uit aanliggende wijken de wijk waar het aantal zwerfdieren vermindert, komen bevolken.
Het is een prima zaak om zowel No Kill als TNR onder de aandacht van een breder publiek te brengen.
Vertaling in het engels van deze website is een "must".
Vanzelfsprekend zetten we jullie banner op onze website.
Natuurlijk ben ik een No Kill supporter. Ik ben er helemaal voor. Hoewel er een heleboel moeilijkheden overwonnen moeten worden. Als dit kabinet nou eens een algehele neutralisatieplicht stelde!!!! Dat zal wel niet haalbaar zijn, maar het zou in ieder geval afdoende zijn. En natuurlijk een invoerverbod op dieren uit Oostbloklanden en zo.
Mijn naam is Angely van Cooten. Ik ben een aantal jaar vrijwilligster geweest bij Greyhounds in Nood en zodoende een aantal keer in Spanje geweest. Je kunt je haast geen voorstelling maken van hoe de dieren in dat soort landen leven als je het niet in het echt hebt gezien. Wat mij elke keer weer opviel is dat die dieren zo ontzettend lief zijn en dankbaar voor een beetje aandacht. Ik ben zelf hondentrimster en heb heel wat hondjes in Scooby van hun vacht verlost. Alle dieren verdienen een dierwaardig leven vind ik. Zelf fokken wij Duitse Doggen en wij voelen ons medeverantwoordelijk voor de rest van het verdere leven van de pups. Wij hebben ze tenslotte op deze wereld geplant.
Maar het houdt voor ons niet op bij onze “eigen” honden daarom sta ik helemaal achter No Kill.
Sea Mammals with Greys is a new organization, dedicated to the Cape Fur Seals, the Minke Whales and the Greyhounds, all 3 forgotten groups of (sea) mammals who need our support desperatly. Their plight is a terrible one, and we, www.seamammalswithgreys.org are trying to get worldwide attention for these forgotten groups of animals. With your help we can make it happen. We do not ask you for money, we simply want to draw attention to their awful plight. We are very much willing to give you information and answer all of your questions at Please visit our website in order to get to know what is happening to these animals. Thank you for visiting us. On behalf of the Cape Fur Seals, the Minke Whales and the forgotten Greyhounds,
Op een dag stond een buurvrouw met 2 piepkleine konijntjes voor de deur. De konijntjes waren 1 dag oud en verstoten door hun moeder. Of wij er iets mee konden. Zulke moppies laat je natuurlijk niet aan hun lot over, dus we hebben ze gelijk in handdoeken met kruikjes gelegd.
Zelf hadden we ook helemaal geen ervaring met zulke konijntjes, dus maar gelijk het internet opgedoken. Daar kwamen we al snel bij Stichting konijnen belangen terecht. Van hun kregen we precies te horen wat we moesten doen. Gelijk KMR/Multimilk besteld, want dat is het enige waar deze konijntjes gezond groot mee kunnen worden. Na 2 dagen overleed 1 van de konijntjes. De ander begon te groeien en deed het prima. We noemde haar Lucky en ze groeide op tot een heel lief en aanhankelijk konijntje. Lucky zag ons als haar ouders en liep de hele dag achter ons aan. Op dat moment besloten we Lucky bij ons te houden, want haar weg doen konden we niet meer. Inmiddels bleek dat er in onze regio eigenlijk helemaal niets geregeld was voor jonge moederloze konijntjes. Er was niemand die deze diertjes kon helpen, dus speelde we met de gedachte om hier iets mee te gaan doen.
Toen Lucky 9 weken oud was, lag ze ineens dood in haar hokje. Vermoedelijk overleed ze aan een hartstilstand. Onze wereld storte in. Na weken vechten leek het gevaar geweken en dan ineens is ze er niet meer. Intens verdrietig bleven we achter met een enorme leegte. We besloten dat Lucky niet voor niets bij ons was gekomen en dat haar leventje niet zomaar vergeten mocht worden. We begonnen een opvang voor moederloze baby konijntjes. We noemde deze opvang naar ons grote voorbeeld Lucky. Al snel kwamen er verschillende jonge moederloze konijntjes bij ons in de opvang. Terwijl we hier heel druk mee bezig waren en heel veel moesten leren, bleek dat er ook voor volwassen konijntjes heel weinig in deze regio was. Na lang overleg zijn we toen begonnen met het opvangen van volwassen en baby konijntjes en was onze opvang Lucky geboren. Sinds die tijd hebben we al heel wat konijntjes mogen helpen en een fijn thuis kunnen bezorgen. Sommige ziek of verwaarloosd, andere gewoon afgedankt en niet meer welkom bij hun oude baasjes! Wij vechten voor ieder leventje, want ze zijn het allemaal stuk voor stuk waard!
In het verleden heb ik ook altijd in de hondenrescue gezeten. Dit maakt voor mij in combinatie met het opvang werk dat ik nu doe, de stichting No Kill Europe een fantastisch initiatief. Wereldwijd moet er zo ontzettend veel verbeteren en als we met zijn allen 1 blok vormen, wie weet kunnen we dan eindelijk een stukje veranderen en hoeven al die dieren niet zomaar in te slapen, want ook in de konijnen wereld komt dit helaas veel te vaak voor. Onze steun hebben jullie!
Eerst en vooral, dit is een forum waar vrijwilligers en besturen van stichtingen over meningsverschillen kunnen praten. Aan de basis van elke, ons bekende stichting, staat hetzelfde streven, het verlichten van het leed van strays in diverse landen waar men anders met deze dieren omgaat dan wij in nederland gewend zijn. Daarom spreekt het No Kill verhaal ons zo aan. Wanneer elke stichting op dit gebied dit initiatief ondersteunt én er de nodige politieke aandacht voor gevraagd wordt, kan het de noodzakelijke mentaliteitsverandering in Europa teweegbrengen.
Moet het leed van honden in het buitenland onder de aandacht worden gebracht? JA Moeten honden uit pure nood geadopteerd worden? JA Heeft hulp bieden en informatie verstrekken in het land van oorspong de hoogste prioriteit? JA
Door ons vrijwilligerswerk voor diverse organisaties die buitenlandse honden helpen, zijn we in aanraking gekomen met veel zwerfhonden.
Ons laatst geadopteerde hondje is zelf nog pup in onze ogen, maar wel heeft zij al een nestje gehad omdat men het niet nodig vond haar daartegen te beschermen. In onze ogen had dit voorkomen moeten worden.
Fokken met hondenrassen is een goed iets, mits er gekeken wordt naar gezondheid en rasstandaard. Zomaar honden pupjes laten krijgen omdat het zo schattig is, is zo jammer.
Het No Kill project kunnen wij dan ook alleen maar ondersteunen.
Stichting Dierenhulp Venezuela werd in 1996 opgericht met als doel directe hulp te bieden aan de zwerfdieren van Venezuela. Middels eigen dierenklinieken en dierenasiels werkt men met succes aan bredere acceptatie van de relatie tussen mens en dier. Het voornaamste werk bestaat uit het gratis steriliseren en castreren van dieren ter voorkoming van meer toekomstig dierenleed. Tien jaar terug bedroeg de zwerfdier populatie ruim 60.000 dieren op Isla Margarita. Inmiddels hebben officieuze bronnen gemeld dat dit aantal terug gedrongen is tot 45.000 dieren. In de dierenasiels van Stichting Dierenhulp Venezuela worden geen dieren ingeslapen. Enkel dieren die geen reële kans op herstel of genezing hebben worden na consultatie van de arts ingeslapen om verder lijden te voorkomen. Naast Venezuela is de Stichting ook actief in Griekenland, Spanje en de Nederlandse Antillen. In alle gevallen geldt voorlichting en preventie ter voorkoming van dierenleed. Meer informatie is te lezen op onze website.
Stichting Hulp aan Buitenlandse Honden is inmiddels al weer 17 jaar actief. De eerste jaren nog niet als stichting, maar vanuit onze privé-situatie. Dit ontstond vanzelfsprekend vanuit een vrijwilligersfunctie als dierenambulancemedewerkster, waarbij we regelmatig werden verblijd met afgedankte konijnen, ratten, kippen, honden, katten, en ga zo maar door. We groeiden een beetje dicht in ons huisje van toen, want er bleven toch wel regelmatig dieren ‘hangen’, die toch niet plaatsbaar waren. Toen we kennis maakte met Rini van Loo groeide onze kennismaking al snel uit tot een hechte vriendschap. Ze verbleef een aantal maanden per jaar in Spanje om daar de zwervende katten en honden te helpen. Met haar kleine caravan volgeladen met spulletjes reed ze zo tegen de winter weer richting het Zuiden om vervolgens altijd wel ergens bij een honden- en kattenopvang te blijven hangen. Maandenlang hielp ze keihard mee in de bloedhete zon. We hadden gedurende die maanden altijd contact via brieven, die vaak waren gelardeerd met trieste verhalen van doodzieke of aangereden honden/katten. Er vloeiden vele tranen in die tijd. Als ze dan weer terug kwam, had ze altijd wel een paar hondjes bij zich, die ze zelf gered had. Wij plaatsten ze dan voor haar. Uiteindelijk besloten we onze richting bij te sturen en ons alleen nog maar bezig te houden met de buitenlandse zwervertjes. Rini mocht de officiële start van onze stichting nog meemaken. Ruim een jaar later overleed zij op tragische wijze. Vanaf dat moment hebben wij haar beloofd haar droom voort te zetten en het leven van vele zwervertjes te verlichten.
We werken inmiddels samen met verschillende projecten. Voor twee van deze projecten, te weten op Gran Canaria en in Salamanca, plaatsen wij honden op kleine schaal in Nederland. Niet te veel, want ons kleine landje is al vol genoeg. De andere projecten staan we bij door leveren van hulpgoederen, vrijwilligers en financiële hulp.
Het NoKill project kan een wezenlijke bijdrage vormen aan de bewustwording in de diverse landen. Het informeren van de plaatselijke bevolking (en zeker de jeugd) is voor vele zwerfdieren van levensbelang. Het leren anders omgaan met hun dieren is weliswaar een langdurig, maar zeker haalbaar proces. Sterilisaties op grote schaal zullen absoluut vruchten afwerpen, zeker op controleerbare gebieden als eilanden. Om zwerfdieren te steriliseren en daarna in een populatie weer uit te zetten, kunnen we alleen maar toejuichen. De intentie om vele organisaties bijeen te brengen en van gedachten te wisselen is zonder meer fantastisch!
Namens de stichting Hulp aan Buitenlandse Honden ondersteunen wij de No Kill-gedachte van harte!
Sinds enkele jaren zet ik me als particulier op kleine schaal in voor de honden in Spanje, voornamelijk de Podenco’s en windhonden. Er is al sprake van een zekere mentaliteitsverandering ten opzichte van een aantal jaren geleden, al zijn het allemaal heel kleine stapjes, maar wel in de goede richting…
Ik heb zelf vijf honden, waarvan drie uit Spanje en een uit een Nederlands asiel.
Ik ben ervan overtuigd dat met samenwerking tussen de verschillende stichtingen veel kan worden bereikt om de mentaliteit van de mensen te veranderen en de problematiek van de zwerfdieren en andere ‘ongewenste’ dieren op te lossen. De No Kill filosofie kan er m.i. toe bijdragen om op lange termijn de leefsituatie en de kansen voor deze dieren te verbeteren
Honden bij mensen brengen doe ik met een speciaal doel. Zieken en ouderen hebben veel baat bij het contact maken met honden. Ze brengen rust en vrolijkheid. Honden zullen nooit mensen uitlachen om hun uiterlijk of belachelijk maken om hun ideeën en overtuigingen. Ze nemen iedereen zoals ze zijn, zouden wij mensen ook moeten doen. Wij zijn in het bezit van een Galgo Espanol (Miller), een geweldige maar zeer angstige hond. Ze komt uit Spanje en was zwaar mishandeld. Naar ons toe is het een grote ondeugd maar naar vreemden nog steeds angstig. Ze leeft samen met onze Beauceron (Cooper). Het gaat prima met die twee maar de Galgo blijft de baas. De Beauceron zetten wij in bij schoolbezoeken zodat kinderen leren om met honden contact te maken op een goede manier. Cooper danst ook mee met een kinderdansgroep die o.a. optreedt in rusthuizen. Sinds kort zit Cooper ook op doggydance, dat vindt ze prachtig.
De ideeën van No Kill ondersteunen wij volledig. In het bezit zijnde van twee honden waarvan 1 ooit mishandeld in Spanje, maakt dat wij overal vertellen over deze stichting.
Stichting WereldAsielen is een organisatie die beginnende en noodlijdende asielen in het buitenland helpt. Wij zorgen ervoor dat de dieren het ter plaatse beter krijgen en zorgen voor geld voor medische verzorging, eten en betere huisvesting. Als organisatie zijn wij tegen het doden van zwerfdieren (behalve natuurljk als ze ernstig gewond en/of ziek zijn en ingeslapen moeten worden) en daarom hebben we uw logo op onze website geplaatst (zie http://www.wereldasielen.nl/index.php?id=95 en http://www.wereldasielen.nl/index.php?id=3). Wilt u zo vriendelijk zijn om een link naar onze website op de uwe te plaatsen?
Bij voorbaat hartelijk dank en veel succes met uw lovenswaardige project.
Met vriendelijke groet, Saskia Oskam woordvoerder Stichting WereldAsielen Perro Info
Sinds 1 juli 2006 is http://www.perroinfo.nl/ in de lucht, perro-info staat voor (particulier) initiatief ten aanzien van Spaanse honden, hetzij de rassen uit Spanje hetzij de situatie van zwerf/asielhonden in Spanje. De site zelf wil vooral door het geven van links de juiste informatie bij de bezoekers brengen, daarnaast is er een forum waar bezoekers een groot gedeelte kunnen lezen en waar geregistreerde gebruikers nieuws en oproepen kunnen plaatsen om zo zaken onder de aandacht te brengen bij mensen die niet aangesloten zijn bij een stichting of organisatie. Zodoende kon het plaatsen van het logo en het steunen van No Kill natuurlijk niet ontbreken. Gezonde dieren afmaken door het gebrek aan verantwoordelijkheid nemen om over-populatie tegen te gaan is gewoonweg van de zotte. Naast alle stichtingen die honden en katten van de straat proberen te redden is een mentaliteitsverandering in de Spaanse samenleving nodig. Gelukkig begint die langzaam te komen en een organisatie als No Kill kan daar een belangrijke rol in spelen. Niet alleen wij, Albert en Tessa, maar ook namens vele forumgebruikers, onderschrijven de doelstellingen van No Kill en wensen No Kill heel veel succes.
Dierenrechtenorganisatie Menodi is blij met Stichting No Kill Europe en wij hopen dan ook dat er een discussie op gang komt over het afspuiten van gezonde en/of herplaatsbare dieren. Zowel het doden van zwerfdieren als het doden van gezonde dieren in asielen is voor Stichting Menodi onacceptabel!
Wij ondersteunen daarom enkel dierenopvangcentra die het No Kill principe hanteren en gezonde dieren redden van de spuit.
Mijn naam is Karin en ik ben in bezit van o.a. een ex Griekse zwerfhond, een ex Turkse zwerfkat en een kat uit Portugal (van refugio dos Burros). Waarom zou ik als persoon mijn verhaal willen doen?
Ik ben door een bindweefselaandoening rolstoel gebonden en verbetering zit er voor mij niet in. Integendeel zelfs. We waren op zoek naar een maatje voor mijn hond, een flat coated retriever. Mijn Flatcoat heeft een Pancreas insufficientie dus we moeten met hem heel voorzichtig zijn. Na lang zoeken kwamen we op de site van Stichting AAI uit en daar stond ie, onze nieuwe kanjer. Hij heette Red, inmiddels Erythros wat rood is in het Grieks. Niets bijzonders zou je zeggen, alleen dat Erythros een onbereikbare hysterische neuroot was in het begin en alleen maar ging voor katten. Je kon op je kop gaan staan, hij hoorde en zag niets. Okee, met een vaartje van 15 per uur door de wijk omdat hij een kat zag ging wel snel, alleen nooit de kant uit die ik wou.
Toch was die klik er met hem vanaf het begin, en dat is gebleken ook want Erythros is inmiddels mijn zelf opgeleide officiéle hulphond. De katten laat hij voor wat het is en mijn portugees wordt zelfs helemaal afgezoend door Erythros. (op www.refugiodosburros.nl bij koppensnellers is een verhaal van een hulphonddemo te lezen en op www.stichtingaai.nl bij projecten/ervaringen en dan bij ervaringen en een ander verhaal van hoe ik hem heb getraind is te lezen op; http://www.tollertales.nl/hulphond.htm ) Mensen zijn vaak stomverbaasd als ze vragen wat voor ras Erythros is en ik vertel dat het een zwerfhond was op Corfu. Dat het leven daar zoveel anders is dan hier en gewoon niet te vergelijken.
We geven hulphonddemo's en overal waar ik kom vertel ik van zijn voorgeschiedenis in de hoop dat mensen er gewoon eens bij stil staan dat het niet zo vanzelfsprekend is dat dieren rechten hebben in andere landen. En onze missie is dan ook om tijdens een demo te bewijzen dat o.a. ex zwerfhonden tot veel meer in staat zijn dan men denkt want mensen hebben vooral veel en snel hun oordeel klaar. Nergens voor nodig.
Ik heb jullie logo geplaatst op mijn website http://www.5cats.nl/. Ik ben een eenmansbedrijfje en doe in alternatieve geneeswijzen voor katten. Ik kan me geheel vinden in jullie plannen, ik vind het onacceptabel dat er nog steeds gezonde dieren worden gedood omdat het ons mensen beter zou uitkomen. Het lost geen problemen op daar wij mensen niet op de langere termijn willen denken. Ik steun jullie van harte.
Stichting Fideilin Support heeft als doel; schuwe katten in nood te helpen en mensen die deze katten helpen te ondersteunen als er zorg te kort schiet in onze regio.
De stichting SFS is opgericht ter nagedachtenis aan poesje Fideilin. Fideilin leefde op een bedrijventerrein met veel meer katten waar hulp lang op zich liet wachten maar zij werd bij schemer ontdekt toen ze gevangen gezeten had in een rubberen machineband. Een lieve vrouw die haar zag strompelen, heeft haar gelokt en met een schaar kreeg ze de band moeizaam open terwijl de kat in totale ontreddering was. Ze stonk van de ontlasting en machineolie en was in erbarmelijke staat. Toen ze loskwam hobbelde en waggelde ze met haar verminkte lijfje in haar angst voor mensen weg.
De vindster zag haar de volgende avond weer en ging haar verzorgen. Poes kreeg de naam de Manke en was ondertussen een zwangere gehandicapte kat waardoor ze moeilijk liep. Door de zorg en vertrouwen bleek de poes toch een tamme kat. Liefdevol werd ze opgenomen en kreeg de naam Fidei ‘de Trouwste’ in het Latijn. De Manke was maanden trouw aan de verzorgster en de verzorgster was trouw aan haar.
Ondanks het dokteren kon Fideilin nog geen 10 weken genieten van de intensieve zorg voor haar in een huiselijk mandje maar stierf in ademnood.
Er is een plek vol liefde en licht op een rustplaats voor haar gevonden.
Op vakantie gaan we al niet meer omdat we alleen maar druk waren met zwerfdieren en het in een vreemd land zoeken naar een 'asiel'. Eerst kochten we dierenleed af, maar nu span ik me al heel veel jaren in voor dieren omdat ik vind dat alle dieren mijn / onze verantwoording zijn en dat ze toevallig bij iemand wonen, gaat ons allen aan. De wet zegt dat een dier eigendom is van een persoon die kan doen wat niet goed is voor een dier of dieren. Ik zou dat anders willen zien en er is voor zwerfdieren en huisdieren hoop op structureler aanpak met No Kill Europe
Tot voor kort was de stichting No Kill Europe voor ons totaal onbekend, maar het is nooit te laat om kennis te maken met deze fantastische organisatie!
Inmiddels zijn we overtuigd van de geweldige doelstelling van stichting No Kill Europe en kunnen gelukkig een handje helpen door operatieruimte en vergaderruimte gratis aan te bieden.
Als iedereen een handje toesteekt, dan wordt het een stevige organisatie die veel voor dier en mens kan betekenen, jawel, u leest het goed; ook voor de mens, want het is toch een heerlijke ervaring om dieren te helpen? Dat doet een mens goed, probeer het maar eens!
Vzw Poezenopvang Cat Shelter Limburg zet zich sinds 2003 in om hulpbehoevende katjes op te vangen. Deze worden in huiselijke omgeving bij opvanggezinnen verzorgd. Van zodra ze gezond en oud genoeg zijn voor hun inenting, kunnen zij geplaatst worden in een goede thuis. Jaarlijks vangen zij 300 à 350 katjes op. De opvang is er voor moederloze, zieke, gekwetste of verwaarloosde katjes die aan hun lot werden overgelaten en nergens anders terecht kunnen. De organisatie werkt volledig op basis van vrijwilligers die zich in hun vrije tijd met hart en ziel inzetten om te helpen waar het kan. De opvangcapaciteit hangt volledig af van de inzet van opvanggezinnen. Samen met de opvanggezinnen wordt gekeken wat de mogelijkheden zijn en welke de leeftijdsklasse is die zij wensen op te vangen. Kittens komen binnen van amper een paar dagen oud (papfleskittens) tot 4 maand en ouder. De organisatie zorgt voor alle materialen en betaalt alle kosten nodig voor de opvang van de katjes. Via flyers en website komen geïnteresseerde kattenbaasjes met ons in contact. Cat Shelter euthanaseert geen enkel opvangkatje om plaats te maken voor anderen. Alle opvangkatjes krijgen alle kansen om te genieten van de nodige verzorging om uiteindelijk geplaatst te kunnen worden in een goede thuis.'
Action Against Poisoning bestrijdt de vergiftiging van dieren in het bijzonder en ondersteunt de bescherming van dieren in het algemeen. Na vergiftiging van twee door ons opgenomen Portugese zwerfhonden door jagers ontdekten wij dat dit een "normale" Portugese methode was om zwerfdieren en huisdieren - al dan niet om de buurman te pesten - te doden.
Vaak proberen we achter de verschijnselen te kijken door niet alleen te reageren op wat er gebeurt maar ook waarom het gebeurt.
Er is naar onze mening bijvoorbeeld te weinig aandacht voor de oorzaken van het doden van zwerfdieren. Het zal weinigen zijn opgevallen dat vooral Olympische Spelen, maar ook Paus-bezoek voor autoriteiten structurele aanleidingen zijn voor het doden van zwerfdieren. In verband met de slachting onder honden in Peking hebben we ons logo aangepast:
Hoewel wij primair actief zijn voor zwerfdieren in de Algarve, zijn wij ook actief betrokken bij een breder scala van dodelijke wreedheden jegens vechtstieren, zeezoogdieren, pelsdieren e.d.
Voorts leggen wij - vooral bij het stierenvechten, een folkloristisch spel met als enig doel het via marteling doden van een dier - een verband tussen dierenmishandeling en de geestelijke stoornis "sadisme".
Zie onze uitgangspunten en het zal duidelijk zijn dat deze aansluiten bij een No Kill grondhouding.
José Kersten & Marius Donker Action Against Poisoning
Even voorstellen; ik ben Gemma Roelofs en heb een particuliere dierenopvang voor dieren die moeilijk of eigenlijk niet (meer) plaatsbaar zijn door handicap en of ziekte/ouderdom. Ook vang ik af en toe honden op, die gedragsgestoord zijn geraakt door mensenhand.
Ik heb jullie site zeer intensief doorgelezen en sta verbaasd over jullie visie....en de totale openheid...... Heerlijk!! Ik wilde jullie laten weten, dat ik daar erg blij mee ben en dat ik zeker jullie logo met link op de space erbij zet. Mijn website is momenteel stilgelegd, vandaar dus voorlopig alleen de nieuwe space, de website staat er nog wel, ter info van cryforlove en de opvang maar moet worden overgenomen door een nieuwe webmaster. De space is erg nieuw en dus staat daar nog niet veel op....
Ik hoop, dat NO KILL veel medestanders krijgt en dat de mensheid nu eens goed gaat nadenken......
In 2002 is het begin van de kattenjungle ontstaan. We begonnen met het opvangen en herplaatsen van kittens waar eigenaren snel vanaf wilden. Binnen een half jaar zijn we tevens begonnen met het opvangen van volwassen katten. We hielden het aantal katten klein om het stress-niveau zo laag mogelijk te houden voor de katten. Daarnaast waren we de enige opvang in Nederland waar katten met kattengedragsproblemen terecht konden en waar een behandeling op gezet werd zodat ze weer als leuke huiskatten herplaatst konden worden. Begin 2007 is de opvang gesloten vanwege een verhuizing. Omdat de opvang aan huis was en bij de nieuwe woning nog geen onderdak voor een opvang was, was het opvangen van katten tot augustus 2007 helaas stopgezet. De katten die nog in de kattenjungle zaten zijn meeverhuisd.
Momenteel zijn we aan het sparen voor een geschikt onderdak om het opvangen van katten te kunnen vervolgen. Daarnaast zijn we op zoek naar gastgezinnen. De eerste gezinnen hebben zich aangemeld en hebben de zorg van een afstandskat tijdelijk op zich genomen.
Naast het opvangen verstrekken wij informatie aan huidige en toekomstige katteneigenaren. Op deze manier zal men zijn huisdier steeds beter begrijpen en ook steeds beter in de behoeften van de kat kunnen voorzien. Wetenschappelijk is er vergeleken met de hond nog maar heel weinig bekend over de kat. De kattenjungle probeert via de site, kattenshows en lezingen zoveel mogelijk waardevolle informatie te verspreiden. Amivedi Utrecht
Ik ben vrijwilligster van Amivedi. En dus het meldpunt voor vermiste en gevonden dieren voor de stad Utrecht. Er is ook een landelijke site www.amivedi.nl
In het meest zuidwestelijke deel van Spanje ligt de provincie Cádiz. Cádiz is vooral bekend om haar pittoreske witte dorpjes, de stranden aan zowel de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, de Britse kolonie Gibraltar en mooie natuur. Minder bekend is het dierenleed wat schuil gaat achter de pittoreske dorpjes. Het aantal honden dat dit jaar in heel Zuid-Spanje afgedankt zal worden loopt in de richting van de 100.000. Er ligt dus veel werk. Werk in het veranderen van de mentaliteit van de mensen ter plaatse, voorlichting geven over dierenwelzijn en natuurlijk ook het helpen en beschermen van de dieren. Onze stichting wil deze doelen ondersteunen. Daartoe werken wij samen met de stichting ter bescherming van dieren en planten Cádiz (De s.p.a.p. Cádiz). Deze stichting zet zich in voor dierenwelzijn en heeft ook dierenasiel Kimba onder de hoede. Wij steunen de stichting door projecten op te zetten, te ondersteunen en te financieren, het asiel te ondersteunen en we plaatsen incidenteel enkele honden vanuit dit dierenasiel in Nederland. Onze visie is dat hulp ter plaatse het meest zinvol is. Het doel is welzijnsverbetering voor de dieren. Op langere termijn is het hopen op een mentaliteitsverandering bij de plaatselijke bevolking. We willen dit bewerkstelligen door het steunen van organisaties, projecten of mensen, die zich ter plekke inzetten voor het dierenwelzijn. Ook vinden wij het van belang dat de organisaties samenwerken met gemeenten om zo inbreng te hebben rondom de lokale wetgeving. Verder vinden wij het natuurlijk ook belangrijk dat dieren in nood geholpen worden. We hopen natuurlijk met onze stichting op den duur bij te dragen aan een beter leven voor de dieren in Zuid-Spanje. Eén van de doelstellingen van Stichting Dierenhulp Cádiz is dan ook om te investeren in de randvoorwaarden die nodig zijn om overkoepelend iets te doen aan het dierenleed. Wij doen dit door geld, middelen en mankracht te investeren in projecten in zuid-spanje die bijdragen aan de verbetering van het dierenwelzijn op de korte en lange termijn. Verder zal de stichting dierenwelzijnsorganisaties of dierenwelzijnswerkers, actief in dit gebied, zo nodig op projectmatige basis ondersteunen.
Een belangrijk speerpunt van zowel Kimba als van SDC is het bewerkstellingen van castratieprogramma’s en het voorlichten van de bevolking. We ondersteunen de denkwijze en de visie van No kill Europe dan ook van harte!
Met vriendelijke groet, Eline Adriaans Voorzitter Stichting Dierenhulp Cádiz
Mijn naam is Claudia en ik ben een groot dierenliefhebber. Ik zit niet bij een professionele organisatie aangesloten of iets dergelijks. Ik ben wel donateur van Bont voor Dieren en WWF. Ik probeer door middel van mijn site op Care2 via en via petities iets te betekenen voor de dieren en tegen dierenleed. http://www.care2.com/c2c/people/profile.html?pid=111220887 Mijn hart breekt als ik weer iets onder ogen krijg van dierenleed. Het lijkt wel of veel mensen denken : Dieren hebben geen rechten, maar dat hebben zij degelijk ook wel. Net zoals de mens hebben de dieren ook rechten, alleen hebben zij zelf geen stem. Ik vind ook het project en methode NoKill een zeer goed initiatief, die zeker overal toegepast moet gaan worden. Zeker omdat als gaat om gezonde en nog te behandelen dieren die wel geplaatst kunnen worden, dat deze niet worden ingeslapen. Daarom steun ik de gedachtengang en methode NoKill. Ook kunt u een kijkje nemen op mijn website van Care2 en mijn petitie ondertekenen.
Deze informatiesite heeft tot doel informatie te verschaffen over en bekendheid te geven aan de massale doding van Belgische asielkatten. Alle factoren die hierin een rol spelen komen aan bod en laat ook de samenhang ertussen zien.
Wij zijn van Vereniging B.H.I.N dat staat voor Buitenlandse honden in nood. Wij helpen een dierenasiel in Olbia Italie. Ook verzorgen wij adopties van de honden in dat asiel in samenwerking met Organisatie Niemandshunde e.v Duitsland. In de toekomst worden wij een Nederlands onderdeel van deze organisatie. En Niemandshunde doet hetzelfde werk maar dan doen hun de adopties enz in Duitsland. De hondjes komen gecastreerd/gesteriliseerd, gechipt, ingeënt en nagekeken door de dierenarts naar Nederland of Duitsland. Wij staan voorledig achter No Kill EU! En willen daarom uw logo op onze site plaatsen met een link naar uw site. Zou u ons ook toe willen voegen bij uw links. Onze site is www.buitenlandsehondeninnood.nl/ Alvast bedankt.
Stichting Vagabond Pets (SVP) is een kleinschalige stichting die bestaat uit enthousiaste vrijwilligers, die de leefomstandigheden willen verbeteren van asielhonden en katten in Polen.
Polen is bijna 8 keer zo groot als Nederland en heeft ruim 38 miljoen inwoners. Net zoals in zoveel landen gebeuren er de meest vreselijke dingen met dieren. Sinds een aantal jaren werken veel Polen in het buitenland en met de regelmaat van de klok gebeurt het dat men de deur achter zich dicht trekt, hun dieren op straat zet en vertrekt. Wij hebben ons het lot aangetrokken van deze dieren en doen wat binnen onze mogelijkheden ligt om deze dieren te helpen. We hebben voor Polen gekozen omdat er vanuit Nederland tot voor kort geen hulp werd geboden. We gaan verschillende keren per jaar naar Polen om er voer, medicatie en spullen te brengen en voor de enkele dieren die mee naar Nederland komen, zoeken we een liefdevol en blijvend thuis.
Hulp is hard nodig, als je bekijkt onder welke omstandigheden deze dieren vaak dagelijks moeten leven. Elke dag weer worden ze geconfronteerd met de harde realiteit; gebrek aan eten, medicijnen, liefde, een fatsoenlijk onderkomen en ga zo maar door.
Onze doelstelling is:
het belang van sterilisatie en castratie duidelijk maken
een efficiënte en goede samenwerking met de plaatselijke gemeente en asielen te realiseren
voorlichting geven op scholen en scholen bij de asielen uitnodigen
mensen stimuleren vrijwilligerswerk te gaan doen en mee te werken aan een betere toekomst voor honden en katten.
het zo nu en dan zoeken naar geschikte baasjes voor enkele dieren in het asiel
Wij van Stichting Vagabond Pets steunen van harte het No-Kill beleid en plaatsten daarom graag jullie logo met link op onze web-site.
Met vriendelijke groet, Namens Stichting Vagabond Pets.
De AMCF Animal Medical Care Foundation gelooft dat het zwerfdierenprobleem in de wereld alleen aangepakt kan worden door een effectieve No Kill strategie. Daarom steunt de AMCF No Kill Europe.
De AMCF ondersteunt opvangcentra wereldwijd met medicijnen, medische hulpmiddelen en overige (veterinaire) zorgproducten.
La Vida richt zich op de oudere en gehandicapte hond, dat wil zeggen de dieren met een lichamelijke beperking. Deze doelgroep is ons inziens de groep die het minste kans maakt op een eigen plekje. We willen er voor zorg dragen dat ze in Badajoz e.o. op een waardige manier kunnen leven en indien mogelijk ook sommige dieren in Nederland laten adopteren. Wat ons ook aanspreekt is de sterilisatie- en castratiecampagne die o.a. door de stichting Acan is gestart alsook een groot educatieproject. Hier willen we graag onze medewerking aan geven. Belangrijke items waarmee getracht wordt het probleem bij de bron aan te pakken. Tevens ondersteunen we via de stichting Acan Badajoz, de overkoepelend organisatie FEPAEX. Acan heeft samen met 6 andere dierenbeschermingsorganisaties in haar regio een overkoepelende organisatie, FEPAEX (Federación de Asociaciones Protectoras de animales de Extremadura) opgericht. Deze organisatie richt zich op verbetering van het dierenwelzijn op grote schaal. Zij zijn in gesprek met de president van de Junta om samen een weg te vinden om de situatie te veranderen – geen dodingen meer in perreras, zwaardere straffen voor dierenmishandeling, chipplicht voor dieren en, castratie- en sterilisatieprojecten zijn enkele van hun doelen. Ons doel is het om het werk van ACAN en FEPAEX te steunen – door het verzamelen van donaties voor projecten, door het verspreiden van informatie en door honden een tweede kans op een nieuw leven te geven - de eerste stap is om pijnloze euthanasie in perreras verplicht te stellen. Op dit moment stopt de wet na de verplichte opvangtijd in de perrera. De honden mogen gedood worden, alleen het HOE is niet geregeld.
Wij steunen No Kill Europe omdat wij ons geheel kunnen vinden in de zienswijzen.
Het dierenleed in Roemenie is niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Stichting Dierenhulp Orfa is een kleinschalige stichting die zich inzet voor een beter leven voor de zwerfdieren in Roemenië. Dit doen wij ter plaatse door het bieden van financiële steun en middelen aan lokale organisaties en initiatieven ter facilitering van diverse projecten. Wij willen ons steentje bijdragen aan een structurele oplossing van de zwerfdierenproblematiek in Roemenië. Dit willen wij bereiken door het faciliteren van sterilisatiecampagnes en door mentaliteitsverandering middels educatieprogramma's. Daarnaast proberen wij ook twee extreem arme Roemeense asielen te ondersteunen.
Met vriendelijke groet, Raluca Schutte Voorzitter Stichting Dierenhulp Orfa www.dierenhulporfa.nl
Via onze site proberen wij de Podenco meer bekendheid te geven en bezoekers te informeren over het leed wat deze dieren in Spanje ondergaan.
Van dichtbij hebben wij kunnen zien hoe er met de dieren in Spanje wordt omgegaan. De verschrikkelijke omstandigheden waarin de honden moeten leven..piepkleine hokken zonder enig daglicht, de tekenen van wrede mishandeling, de dodingstations.. en dat in de EU?! Wij ondersteunen o.a. het asiel In La Linea, waar Peter Koekebakker dit leed niet langer kon aanzien en een asiel heeft opgericht. Inmiddels zijn er al honderden honden gered van een verschrikkelijke dood. In La Linea is men op de goede weg, de honden worden uit het dodingsstation gehaald en krijgen via adoptie een tweede kans op een beter leven. Ook heeft het asiel inmidddels een kliniek waar een start is gemaakt met een castratie- sterilisatie project. Steeds vaker worden Podenco's door jagers in het asiel afgegeven en eindigen niet aan een strop in een boom..het werk van Peter krijgt steeds meer bekendheid in de omgeving. Kortom in La Linea is men op de goede weg en wij hopen dat er nog heel veel Podenco's en ander honden gered kunnen worden. Maar hetzelfde geldt natuurlijk voor alle zwerf- en huisdieren in de hele wereld daarom hopen wij dat de No Kill filosofie breed ondersteunt zal worden!
De ziens- en werkwijze van No Kill Europe ondersteunen wij dan ook van harte!
Hoe kan je eigenlijk NIET achter -No Kill Europe- staan .Als je heel zorgvuldig de site van NoKill leest dan kun je niet anders dan hier volledig achterstaan.Het is de enige effectieve manier.
Zwerfdieren "ruim" je niet maar zomaar op. Het zijn levende wezens en daar hebben we maar respect voor te hebben .
Het beste is natuurlijk om het "kwaad" bij de wortel aan te pakken .
Ter plekke voorlichting geven. Vechten tegen verouderde visies over leven en dood
Respect bijbrengen voor dieren als wezens die recht hebben op leven .
Castratie en sterilisatie programma's opzetten.
Want zonder dat, is het een niet te dempen put.
Ze naar Nederland halen is prima en geeft de dieren het recht op leven maar ook niet DE oplossing.
Zelf heb ik vaak te maken met Rescuehonden uit Spanje .Ik heb zelf drie honden waarvan één Spaanse Galgomix .
Ze is naar Nederland gekomen via Stichting ALAS .Zonder hen had ze niet meer geleefd en was op een respectloze wijze aan haar einde gekomen. En hoezeer ik ook van haar geniet ,het feit dat ze hier is het bewijs hoe slecht de situatie in het land van herkomst is.
Waarom werk ik o.a. veel met Rescues ?
Stichting ALAS www.alas-rescueteam.nl en ik hebben een soort samenwerking ontwikkeld .Gastgezinnen worden met een paar tips geholpen om de periode dat de honden daar zijn geholpen te worden . Adoptanten alleen d.m.v een thuisconsult.
En wat doe ik dan eigenlijk ?
Ik zal me eerst voorstellen .Ik ben Els van den Berg en ben een door Jan Fennell gecertificeerde inmiddels Recommended ( Aanbevolen op haar site ) Doglistener.
Mijn collega's en en ik leren eigenaren hoe een hond denkt en daardoor de honden te laten opgroeien tot stabiele relaxte honden . Is een probleem echter al aanwezig , dan kunnen we het reguleren door middel van niet zo heel ingewikkelde regels die iedereen kan leren .
De eigenaar gaat leren hoe een "hondse" roedel leider te zijn .Kalm rustig en beheerst zonder dwang en externe vaak pijnlijke hulpmiddelen .
De hond leeft namelijk in een wereld die hij niet begrijpt. Honden begrijpen maar één manier van omgang . Zoals ze dat al eeuwen doen en precies zoals hun voorvader de Wolf .
Ik vond alles wat ik voor die tijd deed Training en later Gedragstherapie , zo onnatuurlijk en zo door mensen bedacht. Gelukkig kwam ik in aanraking met Jan Fennell's methode ,de meest natuurlijke en liefdevolle die ik ken en ben zonder één moment te aarzelen naar Engeland gegaan en ben daar door haar opgeleid.En ben dus al geruime tijd werkzaam als Doglistener en heb inmiddels een bedrijf daarin. Wie er meer over wil weten : mijn website adres iswww.alphaomega-doglistening.nlstuur me een mail of bel 06-53550643 voor meer informatie.
Voor de geïnteresseerden in deze natuurlijke manier van omgang:Jan Fennell komt naar Nederland en geeft 22 april 2010 een lezing van een hele middag ( van half 1 tot 5 uur ) Kaarten kunt U bestellen bij mijn collega:
ALAS Rescue Team is een non profit organisatie die wordt gerund door vrijwilligers. Wij trekken ons het lot aan van Spaanse honden die zonder hulp een sombere toekomst - maar vaak ook de dood - wacht. Sinds zes jaar brengen wij een aantal keren per jaar honden ter adoptie naar Nederland. Wij werken daarbij samen met verschillende asiels in Spanje. En wij ondersteunen deze asielen ook met goederen en donaties.
Het overgrote deel van de honden die wij naar Nederland brengen, komen uit de ‘dodencellen’ waar deze honden zijn gedumpt. Maar het betreft ook honden die door onze Spaanse vrienden zijn gevonden en opgenomen in hun asiel of huis.
Alle ALAS-honden worden voor vertrek naar Nederland ingeënt, krijgen een test voor Erlichia, Leishmaniosa en Filaria (in Spanje veel voorkomende ziektes), een chip en een Europees paspoort.
ALAS neemt alleen honden mee van Spaanse asielen en vrijwilligers waar zij goede ervaringen mee heeft. Er wordt nooit een hond ‘van straat geplukt’ en meegenomen! De vrijwilligers in de Spaanse asielen, bekijken of een hond sociaal is. Hoe hij omgaat met andere honden, kinderen en – als dat mogelijk is - ook met katten. Pas als de hond aan alle voorwaarden voldoet, wordt het ‘groene licht’ gegeven voor de reis naar Nederland. Een reis naar een nieuw leven. En heel vaak een reis van de hel naar de hemel …
Alle honden die in Nederland aankomen, worden opgevangen in zogenaamde ‘gastgezinnen’. Deze mensen stellen hun huis en hart open voor een Spaanse hond. Zij verzorgen hem totdat er een adoptant voor hem is.
“Je kunt niet alle honden van de wereld redden, maar wel de wereld van 1 hond”
Via onze site proberen wij de Podenco meer bekendheid te geven en bezoekers te informeren over het leed wat deze dieren in Spanje ondergaan.
Van dichtbij hebben wij kunnen zien hoe er met de dieren in Spanje wordt omgegaan. De verschrikkelijke omstandigheden waarin de honden moeten leven..piepkleine hokken zonder enig daglicht, de tekenen van wrede mishandeling, de dodingstations.. en dat in de EU?! Wij ondersteunen o.a. het asiel In La Linea, waar Peter Koekebakker dit leed niet langer kon aanzien en een asiel heeft opgericht. Inmiddels zijn er al honderden honden gered van een verschrikkelijke dood. In La Linea is men op de goede weg, de honden worden uit het dodingsstation gehaald en krijgen via adoptie een tweede kans op een beter leven. Ook heeft het asiel inmidddels een kliniek waar een start is gemaakt met een castratie- sterilisatie project. Steeds vaker worden Podenco's door jagers in het asiel afgegeven en eindigen niet aan een strop in een boom..het werk van Peter krijgt steeds meer bekendheid in de omgeving. Kortom in La Linea is men op de goede weg en wij hopen dat er nog heel veel Podenco's en ander honden gered kunnen worden. Maar hetzelfde geldt natuurlijk voor alle zwerf- en huisdieren in de hele wereld daarom hopen wij dat de No Kill filosofie breed ondersteunt zal worden!
De ziens- en werkwijze van No Kill Europe ondersteunen wij dan ook van harte!
Hoe kan je eigenlijk NIET achter -No Kill Europe- staan .Als je heel zorgvuldig de site van NoKill leest dan kun je niet anders dan hier volledig achterstaan.Het is de enige effectieve manier.
Zwerfdieren "ruim" je niet maar zomaar op. Het zijn levende wezens en daar hebben we maar respect voor te hebben .
Het beste is natuurlijk om het "kwaad" bij de wortel aan te pakken .
Ter plekke voorlichting geven. Vechten tegen verouderde visies over leven en dood
Respect bijbrengen voor dieren als wezens die recht hebben op leven .
Castratie en sterilisatie programma's opzetten.
Want zonder dat, is het een niet te dempen put.
Ze naar Nederland halen is prima en geeft de dieren het recht op leven maar ook niet DE oplossing.
Zelf heb ik vaak te maken met Rescuehonden uit Spanje .Ik heb zelf drie honden waarvan één Spaanse Galgomix .
Ze is naar Nederland gekomen via Stichting ALAS .Zonder hen had ze niet meer geleefd en was op een respectloze wijze aan haar einde gekomen. En hoezeer ik ook van haar geniet ,het feit dat ze hier is het bewijs hoe slecht de situatie in het land van herkomst is.
Waarom werk ik o.a. veel met Rescues ?
Stichting ALAS www.alas-rescueteam.nl en ik hebben een soort samenwerking ontwikkeld .Gastgezinnen worden met een paar tips geholpen om de periode dat de honden daar zijn geholpen te worden . Adoptanten alleen d.m.v een thuisconsult.
En wat doe ik dan eigenlijk ?
Ik zal me eerst voorstellen .Ik ben Els van den Berg en ben een door Jan Fennell gecertificeerde inmiddels Recommended ( Aanbevolen op haar site ) Doglistener.
Mijn collega's en en ik leren eigenaren hoe een hond denkt en daardoor de honden te laten opgroeien tot stabiele relaxte honden . Is een probleem echter al aanwezig , dan kunnen we het reguleren door middel van niet zo heel ingewikkelde regels die iedereen kan leren .
De eigenaar gaat leren hoe een "hondse" roedel leider te zijn .Kalm rustig en beheerst zonder dwang en externe vaak pijnlijke hulpmiddelen .
De hond leeft namelijk in een wereld die hij niet begrijpt. Honden begrijpen maar één manier van omgang . Zoals ze dat al eeuwen doen en precies zoals hun voorvader de Wolf .
Ik vond alles wat ik voor die tijd deed Training en later Gedragstherapie , zo onnatuurlijk en zo door mensen bedacht. Gelukkig kwam ik in aanraking met Jan Fennell's methode ,de meest natuurlijke en liefdevolle die ik ken en ben zonder één moment te aarzelen naar Engeland gegaan en ben daar door haar opgeleid.En ben dus al geruime tijd werkzaam als Doglistener en heb inmiddels een bedrijf daarin. Wie er meer over wil weten : mijn website adres iswww.alphaomega-doglistening.nlstuur me een mail of bel 06-53550643 voor meer informatie.
Voor de geïnteresseerden in deze natuurlijke manier van omgang:Jan Fennell komt naar Nederland en geeft 22 april 2010 een lezing van een hele middag ( van half 1 tot 5 uur ) Kaarten kunt U bestellen bij mijn collega:
ACE staat voor Animal Care Espana. Sinds 1999 staat Fabienne aan het roer van deze rescue-organisatie. Dagelijks bekommert zij zich persoonlijk met vele vrijwilligers om alle honden die worden binnengebracht in de Refugio in Mijas Costa(Spanje).
Honden die al enige tijd zwerven, honden die mishandeld en verwaarloosd zijn.
Alle honden zouden zonder de hulp van Fabienne na 10 dagen in een dodingsstation afgemaakt worden.
Sinds Januari 2008 is van het beruchte dodingsstation El Refugio een Rescue Centre gemaakt.
ACE geeft alle honden een kans, ongeacht hun ras, leeftijd of hun gezondheidstoestand.
Als El Refugio vol zit wordt er met man en macht getracht deze honden op te vangen bij vrijwilligers en bij Fabienne thuis.
Er zitten gemiddeld tussen de 300 en 400 honden op een gouden mandje te wachten.
Ace wil ten alle tijde voorkomen dat er honden worden ingeslapen.
Op
deze website wordt gemakshalve veelal over honden en katten gesproken,
maar dat betekent zeker niet dat de No Kill methode alleen werkt
voor honden en katten. Integendeel! De methode werkt net zo goed
voor andere zwerfdieren, zoals knaagdieren, duiven, enz.
No Kill Supporters 
Niet alleen organisaties maar ook particulieren kunnen als No Kill Supporter op deze pagina worden vermeld en u hoeft ook niet per se een eigen website te hebben of een website die over dieren gaat. IEDEREEN wordt van harte uitgenodigd zich samen met ons in te zetten voor een diervriendelijker wereld.